آشنایی با اجرای صاعقه گیر پسیو (صاعقه گیر فرانکلین)

آشنایی با اجرای صاعقه گیر پسیو (برقگیر فرانکلین)
در تعریف این نوع صاعقه گیر میتوان گفت:
در برابر برخود صاعقه واکنشی از خود نشان نمی دهد به همین علت آن را غیر فعال یا پسیو می نامند.
بنیامین فرانکیلن در سال ۱۷۵۲ جهت مقابله با صدمات صاعقه این نوع صاعقه گیر را اختراع کرد.
این صاعقه گیرپسیو به عنوان قدیمی ترین و وسیع ترین سیستم های حفاظت از رعد و برق ، سیستم های منفعل (میله های معمولی ، میله های ساده ، میله های فرانکلین) تقریباً ۲۰۰ سال در سراسر جهان استفاده شده اند طبق استاندارد یک سیستم حفاظتی شامل سه بخش کلی :
۱-صاعقه گیر یا ترمینال هوایی (Air Termination)
۲- هادی میانی (Down Conductor)
3- سیستم زمین یا ترمینال زمین (Earth Termination) می شود.
تسیستم برقگیر پسیو و اکتیو در نوع ترمینال هوایی متفاوت هستند.
ترمینال هوایی در صاعقه گیر پسیو یا همان فرانکلین معمولا به شکل میله، سیمهای معلق و یا مش (قفس فارادی) می تواند باشد.

هادي هاي مياني بايد هر نيم متر توسط بست به جداره ساختمان محكم شوند .
مقاومت كمتر از ۱۰ اهم براي سيستم ارت توصيه مي گردد . بمنظور جلوگيري از خوردگي ، بخش متصل كننده بخشهاي غير همجنس سيستم ارت ، توسط اتصالات بيمتال و يا استيل ضدزنگ متصل شوند